كاظم عريضى نگاشته است ، اختلاف بين آن با عصر كتابت ، ومقدّم بودن خط متن به مدّت درازى ، بر خطوط حاشية مشهود است . از مجموع وصفى كه بشرح فوق بعرض رسيد ، شايد بتوان ادّعا كرد كه هيچ‌يك از نسخ مذكور نسخهء اصلى جناب سيّد بن طاووس رض ويا نسخه‌اى كه بر آن بزرگوار قرائت شده باشد نيست ، گو اينكه لا أقل دو نسخهء ( ك ) و ( ر ) از روى نسخه‌هايى كه شايد با فواصل درازى از روى نسخهء سيّد بن طاووس استنساخ شده باشد كتابت وتحرير شده است . همچنين اين نسخ هيچ يك ، از روى نسخه‌اى كه بتصريح مولى عبد اللّه أفندي در تصرف مولانا ذو الفقار معاصر مولى عبد اللّه رحمة اللّه عليهما بوده ومولانا ذو الفقار نسب مرحوم سيّد على امامي أصفهاني را بر هامش آن ضبط فرموده است ( رياض العلماء ج 4 ، ص 187 ) استنساخ نشده است ؛ زيرا با آنكه در حواشي نسخ ( ش ) و ( خ ) و ( ر ) و ( ن ) نسب بسيارى از معاصرين كاتبان نسخه ويا معاصران كتاب پيشين نسخ منقول عنها ضبط ونقل شده است ، در هيچ يك از اين نسخ ذكرى از نسب مرحوم سيّد على امامي أصفهاني ره مذكور نيست . واللّه تعالى أعلم . چند نكته را ضرورة بعرض مىرساند 1 - نام كتاب « المجدى » كه در غالب مراجع « المجدى في نسب الطالبيّين » ضبط شده است بر پشت نسخهء ( ك ) و ( ر ) بصورت « المجدى في نسب العلويّين » آمده است ، وظاهرا كاتبان آن نسخ تسامحى فرموده‌اند ، زيرا علاوة بر آنكه كتاب مشتمل بر أنساب « طالبيان » جميعا از علويان وجعفريان